Civilno društvo kao produžena ruka vlasti u Srbiji
Blog Argument
Piše: Slobodan Martinović (Subjektivni mislilac)
U Srbiji se civilno društvo često prikazuje kao kritički korektiv vlasti. Realnost je, međutim, drugačija: veliki deo organizacija i pojedinaca radi u praksi slično kao vlast, učestvujući u radnim grupama za Savet REM-a, praćenje biračkog spiska ili administrativnim projektima koji zapravo održavaju režim Aleksandra Vučića.
Karijera Milana Antonijevića, koji je od finansiranja od strane Soroša stigao do pozicija bliskih vlasti, simbolizuje ovaj trend. Donatorska sredstva koja bi trebalo da podstiču promene često se koriste za administriranje i učestvovanje u strukturalnim mehanizmima, umesto za kritičko delovanje i reforme. Zloupotrebe i koncentracija kredibiliteta u rukama istih aktera doprinose stagnaciji civilnog sektora.
Paradoksalno, slična logika postoji i u medijima. „Nezavisni“ mediji, formalno kritički prema vlasti, često koriste jedne te iste organizacije da popune sadržaj, čime, verovatno nenamerno, pomažu održavanju statusa quo. Time dolazi do situacije u kojoj mediji i civilne organizacije, umesto da podstiču promene, postaju deo mehanizama koji reprodukuju postojeće strukture.
Šira rasprava o stanju civilnog društva u Srbiji gotovo ne postoji. Fokus je na pojedinačnim aktivnostima ili incidentima, dok se mehanizmi kroz koje civilni sektor funkcioniše poput vlasti retko adresiraju. Rezultat je paraliza reformskog potencijala i stvaranje „sigurnog civilnog društva“ koje ostaje unutar granica koje diktira režim.
U praksi, upravo oni koji bi trebalo da budu kritički korektiv vlasti postaju instrument njenog održavanja, a sredstva koja bi trebalo da služe promenama završavaju u administrativnim rutama koje reprodukuju postojeće strukture.
Civilno društvo kao produžena ruka vlasti u Srbiji